Het college van burgemeester en schepenen neemt kennis van het schrijven van de provincie Limburg van 16/02/2022, nl.:
“Betreft : beroep ingesteld tegen de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van Zonhoven d.d. 21 december 2021
Hierbij deel ik u mee dat het beroep van de heer Yvo Brouwers en mevrouw Christine Mangelschots, ingesteld tegen de beslissing d.d. 21 december 2021 van het schepencollege van Zonhoven waarbij een voorwaardelijke omgevingsvergunning werd verleend aan de heer Dirk Landuyt voor het slopen van de bestaande bijgebouwen en het bestaande hekwerk aan de straatzijde en het bijstellen van de verkaveling 7204.V.MI/06 naar 3 loten, waarvan loten 1 en 2 voor halfopen bebouwing en lot 3 voor open bebouwing, te Zonhoven ter plaatse Bremstraat 15, als administratief volledig en ontvankelijk wordt beschouwd. Het onderzoek van het beroep wordt heden gestart.
Dit beroep werd ingediend via het omgevingsloket.
Het college van burgemeester en schepenen wordt verzocht om advies uit te brengen over het ingediende beroep binnen een termijn van 50 dagen.”
Volgende argumentatie werd gevoegd bij het beroepsdossier:
“Bij deze zouden we willen beroep indienen tegen de vergunning verstrekt door het College van Burgemeester en Schepenen van de gemeente Zonhoven voor het bijstellen van de verkaveling terrein Bremstraat 15 en met ref. 7204.VMI.
We gaan proberen de situatie uit te leggen in gewone mensentaal in de hoop zo duidelijk te kunnen maken wat onze bezwaren inhouden.
Het woongedeelte van ons huis gelegen Bremstraat 11, 3520 Zonhoven ligt aan de straatkant en het achtergelegen gedeelte met het werkhuis en CV-plaats liggen achter onze woning aan de zuid-oostkant van het huis. Dit brengt met zich mee dat de leefruimte van ons huis, die zich centraal bevindt, enkel en alleen direct zonlicht aan de zuidwest zijde krijgt via een relatief kleine venster van 1m15 op 1m10. Dit is de enige venster van onze woonkamer waardoor we rechtstreeks zonlicht kunnen ontvangen.
Indien op het te verkavelen stuk een gebouw wordt opgetrokken zoals vermeld in de “Aanvraag voor omgevingsvergunning voor het bijstellen van een verkaveling”, dan belet deze bouw de enige lichtinval van zonlicht in onze leefruimte (alsook de keuken/veranda en badkamer gelegen in dezelfde gevel). Het gedeelte van het huis waar we leven, eten en samen door het alledaagse leven gaan en waar alles om draait. Nu is het al een redelijk donkere ruimte juist door het feit van haar ligging in het geheel, en is het directe zonlicht dat we krijgen in de namiddag van cruciaal belang voor ons welbehagen. Het optrekken van een hoge muur op 3 meter van de perceelgrens zou dit zonlicht blokkeren en ons verplichten om bij om het even welke normale, alledaagse bezigheid in onze leefruimte, waar we leven, eten, lezen, schrijven en socialiseren, te moeten verlichten met kunstlicht. Het gaat hier dus over zonlicht dat, door de ligging, noodzaak heeft aan de namiddag om direct inschijn mogelijk te maken. Zeker in de seizoenen buiten de zomer wanneer de zon-inschijning cruciaal is voor licht en het ontvangen van de zonnewarmte en de zon lager aan de horizon staat, zou de hoge muur dit alles beletten, en dit voor de rest van ons leven.
Terwijl andere mensen ’s ochtends goedgehumeurd kunnen geraken wanneer ze de gordijnen van hun leefruimte opentrekken om maximaal te kunnen genieten van de levensnoodzakelijke inwerking van zonlicht, zullen wij, indien deze plannen tot wijziging van de verkaveling doorgaan, voor de rest van ons leven daarvan nooit meer kunnen genieten.
Wij hebben indertijd het huis gekocht en als hard werkende burgers voor gewerkt en gezwoegd om het voor te bereiden om er onze thuis van te maken, om er ons leven in te kunnen doorbrengen en onze oude dag samen te slijten. Het gaat hier niet zomaar om een ordinair en algemeen protest tegen het ontnemen van wat zonlicht op een onbelangrijk gedeelte van de woning of tuinbegroeiing, maar om een zon-inschijning cruciaal voor welbehagen en gezondheid. Dit alles komt nu op de helling door de genoemde voornemens.
Het is niet dat we iets tegen plannen voor het plaatsen van een bouw hebben, het is alleen zo dat de geplande wijzigingen in de verkaveling, met de bouw van tweelagige dubbelwoonst, ernstige gevolgen met zich meebrengt voor ons. De aanliggende verkaveling, waarover het gaat, behoorde vroeger tot de tuin van ons huis. De oorspronkelijke bewoners hebben bij de bouw waarschijnlijk daardoor nooit rekening moeten houden met enige belemmering van de inschijn van zonlicht in de woonruimte, vandaar de wat unieke plaatsing van het raam van de leefruimte en aanpalende vertrekken aan dezelfde zijde van de woning. Alles werd gebouwd met de toenmalige situatie dat er enkel gelijkvloerse woningen mochten gebouwd worden en de naastliggende tuin geen enkele belemmering bood.
Toen we het huis kochten werd het stuk net opgedeeld in ons deel en het deel van de verkaveling wat nu dus direct naast ons ligt. Een van onze naburige buren had het gekocht met de bedoeling om er ooit een woning neer te zetten voor zijn opgroeiende zoon. Ruimte genoeg om een woning te plaatsen in open bebouwing, met voldoende mogelijkheid om op een afstand van de scheiding te bouwen waardoor we relatief weinig hinder zouden ondervinden.
Door het verder verkavelen en het plaatsen van een dubbelwoonst met dubbele bouwlaag op de betwiste verkaveling is er enkel nog de mogelijkheid om op de minimum afstand van 3 meter te bouwen met alle gevolgen van dien voor onze direct levenskwaliteit. Het maakt onze woning ook onverkoopbaar en zorgt voor een serieuze waardevermindering, (wie wil er immers een huis kopen met een leefruimte waar nooit direct zonlicht binnenvalt en constant beroep moet gedaan worden op kunstlicht en bijkomende verwarming). Het ontnemen van dit direct zonlicht, zeker in de donkerste maanden, zou in ons geval leiden tot een serieuze verhoging van verwarmingskosten en verplichten tot een bijna constante verlichting met kunstlicht. Door de stijgende energieprijzen is dat zeker geen mooi vooruitzicht. Dan hebben we nog gezwegen van de mogelijkheden tot schimmelvorming en vochtproblemen in de badkamer die zich in dezelfde gevel van het huis bevindt en de andere vertrekken.
Het meest hemeltergend is dan ook dat in de Motivatienota van de te bouwen woningen vermeldt staat:
“De tuin is zuidoostelijk gelegen. Naargelang behoeften en mogelijkheden kunnen de echte leefvertrekken in de woning aan de volledige zuidoostelijke zijde ingeplant worden om van een optimale bezonning te kunnen genieten.” Dit is juist, maar die “optimale bezonning” is net dàt wat men ons ontneemt.
Door het verwerpen van de aanvraag tot verdere verkaveling zou de mogelijkheid blijven bestaan om op grotere afstand van ons huis een nieuwe woning in open bebouwing in te planten waardoor bovenstaande bezwaren zo goed als verdwijnen.
De meeste woningen in onze straat, gelegen op Ter Donk en niet in het Centrum van Zonhoven zoals de documenten willen doen uitschijnen, bestaan uit een enkel verdiep met een dakgedeelte. Enkel de woning naast ons aan de andere perceelgrens heeft een dubbele bouwlaag, en een paar huizen die de laatste jaren op het eind van de straat werden ingeplant en niet in de direct buurt liggen van de algemene bouwstijl in de straat. Het meest dominante beeld is toch de eenlaags woning. De bewoners die in het verleden vroegen om een vergunning voor een tweelagige woning werden afgewezen met het argument dat dat niet in het straatbeeld paste.
Enkele jaren geleden werd naast onze woning toch een tweelagige dubbelwoonst gerealiseerd (we werden niet aangetekend hiervan op de hoogte gesteld door de Gemeente). Door de gevraagde verkaveling toe te laten zou er niet anders dan op 3 meter van de scheiding van de percelen gebouwd kunnen worden, met als gevolg dat onze kleine eenlagige woning geprangd wordt tussen 2 lagige bouw-mastadont-betonblokken. Dit is de nuchtere vaststelling. Met de voorziene plannen zoude er 3 gebouwen neer geplant worden op een oppervlakte die oorspronkelijke voorzien was voor 2 woningen. En dit om pure commerciële belangen, door een firma uit het verre Herentals enkel uit op winstbejag, zonder rekening te houden met de inwoners van de buurt en zonder enige binding daarmee.
We vragen dan ook met drang om deze plannen voor het wijzigen van de verkaveling af te wijzen zodat een situatie ontstaat die zowel voor ons als onze toekomstige buren leefbaar is. Dat is toch tenslotte het belangrijkste aan wonen, het goed gevoel en levensvreugde in goede verstandhouding met de buren. Wij hebben tot nu een zeer goede relatie met al onze buren en zouden dat graag in de toekomst zo verder zien.
Dan hebben we het nog niet gehad over een ander zeer belangrijk aspect zoals daar is de Privacy. Door de hoogbouw kort t.o.v. onze lage woning bestaat het gevaar van rechtstreekse inkijk in onze meest belangrijke privéruimten, onze woonkamer en de badkamer (gelegen in dezelfde gevel als onze woonkamer). Constant met het gevoel moeten leven dat er iemand ongevraagd kan binnenkijken in de meest intieme plaatsen van het huis is frustrerend. Als oplossing zou dan gelden folies plakken of gordijnen continue moeten dichtdoen wat het verhaal over gebrek aan direct zonlicht nog meer versterkt.
Het is onvoorstelbaar welke inspanningen in het kader van de GDPR-AVG wetten moet worden geleverd om de privacy van commerciële klanten te beschermen en al de privacy regeltjes bedacht om mensen te beschermen die zelf hun privacy online te grabbel gooien op Facebook, Instagram en andere digitale media. Dit staat in schril contrast met het gemak waarmee blijkbaar de werkelijke en direct menselijke privacy van een woning en leefomgeving afgedaan wordt als onbelangrijk en verwaarloosbaar. Door het ontzeggen van direct zonlicht zijn we bijna verplicht om ons kort tegen het belangrijkste raam in onze living te positioneren, waarbij we dan weer ten prooi kunnen vallen van privacy-schending. Zeker ook omdat het raam van onze badkamer uitkijkt op het te verkavelen perceel is er zeker nood aan deze essentiële privacy en het gevoel niet constant te kunnen begluurd worden. Voor ons als bewoners zijn deze genoemde punten van levensbelang.
Een eveneens bijkomend en belangrijk aspect is de stabiliteit van onze woning tijdens de bouwwerken. Onze woning dateert van 1995 en is gebouwd “op de zavel”, zoals men zegt, met rudimentaire fundamenten, zonder dat er een betonnen dek of chape onder de vloeren werd aangebracht. Daardoor is onze woning niet zo stabiel als de meeste moderne huizen. We vrezen er daarom ook voor dat bouwwerken/graafwerken op korte afstand, en droogzuiging, een ernstig risico inhouden voor het behoud en de stabiliteit van onze woning en in het ergste geval zou kunnen leiden tot scheuren, verzakkingen of instorting. Door te bouwen op grotere afstand dan de minimum afstand van 3 meter van de perceelgrens, enkel mogelijk bij verwerping van het voorstel tot verkaveling naar 2 half-open gebouwen, kan dit vermeden worden.
De oorspronkelijke nabije verkaveling was voorzien voor het bouwen van een enkele woning, met eventueel twee bouwlagen. Daar hebben we geen bezwaar tegen indien de grootst mogelijke afstand tot ons perceel aangehouden wordt om het probleem met het zonlicht en de privacy te vermijden en het risico op schade te beperken. Onze vraag is dan ook om het verder verkavelen af te wijzen en de oorspronkelijke bouwvergunning voor een open bebouwing aan te houden met inbegrepen de grootst mogelijke afstand tot onze perceelgrens van de te bouwen woning.
De toestand moet leefbaar en gezond zijn voor nieuwbouwers, maar ook voor diegenen die er al wonen.
Laat ons hopen dat de ZON in ZONhoven ook nog voor ons verder mag schijnen.”
Advies dienst:
De argumenten opgenomen in het omgevingsberoep werden ook reeds geformuleerd in het bezwaarschrift ingediend tijdens het openbaar onderzoek. Samengevat worden volgende argumenten aangehaald:
1.- Het bouwen van woningen met 2 bouwlagen past niet in het straatbeeld.
2.- Door het bouwen van woningen met 2 bouwlagen verliest de aanpalende woning alle direct zonlicht aan de zuidwest kant van de woning waar de belangrijkste ruimte van het huis, namelijk de woonkamer, voor altijd zou ontzegd worden van direct zonlicht noodzakelijk voor welzijn, gezondheid en leefbaarheid van de woning. Dit betekent een enorme vermindering van de leef- en woonkwaliteit. En een serieuze waardevermindering van de woning.
3.- Door het bouwen van woningen met 2 bouwlagen wordt een serieuze inbreuk gepleegd op de privacy van de bewoners. Een woning met verdieping op 3 meter van de perceelsgrens zal van de vroege morgen tot de late avond, de nacht inbegrepen, een totale inkijk hebben in de leefvertrekken, in de tuin,...
4.- De vrees dat bouwwerken/graafwerken op korte afstand, en droogzuiging, een ernstig risico inhouden voor het behoud en de stabiliteit van de bestaande woning.
De gemeentelijk omgevingsambtenaar (GOA) blijft bij zijn ongunstig advies en wenst hiervoor te verwijzen naar het verslag GOA d.d. 07/12/2021 waarbij volgend standpunt werd ingenomen:
Het perceel van de aanvraag is gelegen aan de Bremstraat, een gemeenteweg ten zuidwesten van de kern van Zonhoven. In de directe omgeving van het eigendom, en dit bekeken i.f.v. de bebouwing aan de Bremstraat, bestaat de bebouwing uit vrijstaande eengezinswoningen (woningen nr. 11, 17, 19 en 24) en halfopen bebouwing (woningen nr. 6 en 8 en 9 en 9A). Aan de achterzijde van het eigendom (Rozenstraat, Anjerstraat,…) is de bebouwing denser onder de vorm van gekoppelde en gegroepeerde bebouwing. De bestaande woningen bestaan uit 1 of 2 bouwlagen en hebben een schuin of plat dak.
De oorspronkelijke verkavelingsvoorschriften voorzien in een één – of tweegezinswoning, een bebouwing op minimum 3 meter van de zijdelingse perceelgrens en een bouwdiepte van maximaal 17 meter op het gelijkvloers en 10 meter op de verdieping met een maximum van 2 bouwlagen onder de kroonlijst.
Gelet op de bestaande, aanwezige bebouwing in de onmiddellijke omgeving (recentste bebouwing bestaat uit twee halfopen bebouwingen met twee bouwlagen en afgedekt met plat dak - woningen nr. 9 en 9A) en de voorziene bouwmogelijkheden conform de bestaande verkavelingsvoorschriften, kunnen twee bouwlagen worden toegestaan in de Bremstraat.
Het eigendom is gelegen in woongebied en is vandaag de dag reeds bebouwbaar conform de goedgekeurde verkavelingsvoorschriften. De afstand van de nieuw op te richten woningen tot de perceelgrenzen wijzigt niet t.o.v. de oorspronkelijke verkavelingsvoorschriften. Ook de bouwdiepte op het gelijkvloers (max. 17 meter) en de verdieping (max. 10 meter) wijzigt niet t.o.v. de oorspronkelijke verkavelingsvoorschriften. De voorliggende aanvraag tot bijstelling heeft derhalve geen bijkomende negatieve impact op de bezonning, privacy en woonkwaliteit van de aanpalende woningen. Het is evident dat het bebouwen van een aanpalende eigendom een impact heeft op de woonbeleving van de bestaande woningen. Voorliggende aanvraag voldoet qua bouwvolume en afstand evenwel aan de algemeen gehanteerde normen binnen de gemeente Zonhoven. Er kan hierdoor vanuit gegaan worden dat er geen abnormale hinder veroorzaakt wordt naar de aanpalende eigendommen. Het ontnemen van zonlicht of extra schaduwwerping op aanpalende eigendommen is niet abnormaal in een woonomgeving en algemeen aanvaardbaar. Aangezien het hier gaat om grondgebonden eengezinswoningen zal er tenslotte ook geen abnormale privacy hinder ontstaan naar de aanpalende eigendommen.
De toekomstige eigenaars van de nieuwe woningen dienen hun woning (te laten) op te richten conform het principe van een goede huisvader en de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen om schade te voorkomen aan de aanpalende eigendommen.
De bestaande verkavelingsvoorschriften laten reeds één- of tweegezinswoningen toe, waardoor er ook 3 woongelegenheden kunnen opgericht worden op het voorliggende eigendom. Voorliggende aanvraag resulteert in een woondichtheid van ca. 12,45 woningen per hectare wat aanvaardbaar is in deze omgeving. De Bremstraat is een voldoende uitgeruste weg dewelke het extra verkeer probleemloos kan afhandelen.
Het college van burgemeester en schepenen beslist het ingediende beroep negatief te beoordelen en behoudt het standpunt van 21/12/2021.