Noodwoningen worden in deze projectoproep als volgt omschreven:
Een noodwoning is een woning, met inbegrip van kamers, die een tijdelijke woonoplossing biedt als antwoord op een plotse of urgente materiële woonbehoefte. Personen en gezinnen moeten er op zichzelf kunnen wonen. Het verblijf is beperkt in duur en gericht op doorstroming naar een duurzame woonoplossing.
De projectaanvrager voorziet in woonbegeleiding van de bewoners. Die begeleiding kan bijvoorbeeld bestaan uit:
Momenteel hebben we 20 plaatsen LOI:
Halveweg 131 heeft dus, zoals reeds aangehaald vijf geconventioneerde plaatsen (overeenkomst met Fedasil betreffende de toekenning van materiële hulp in een LOI - 02/10/2019). Destijds werd er gekozen om enkel alleenstaande mannen op te vangen binnen het LOI.
Door de beleidsverschuivingen binnen Fedasil en maatschappelijke crisissen worden er momenteel heel vaak mensen verwezen naar het LOI die reeds erkend zijn. Hierdoor is er een grote verschuiving in takenpakket van de dienst gekomen. De focus ligt nu hoofzakelijk op de zoektocht naar een woning i.p.v. het begeleiden in hun procedure.
Erkende vluchtelingen hebben in principe recht op een leefloon. Ook dat is destijds een keuze geweest: zolang ze in het LOI verblijven, ontvangen ze geen leefloon. Dit zou er immers voor zorgen dat de ene bewoner materiele hulp ontvangt en de andere bewoner leefloon terwijl ze allemaal in hetzelfde huis wonen.
Voor een volwassen bezette plaats ontvangen we in 2023 een forfaitair bedrag van € 46,96/dag. Voor een niet-bezette plaats ontvangen we € 18,78/dag. Voor een geschorste plaats ontvangen we niets.
De schaarste op de woonmarkt aan betaalbare woningen maakt echter dat deze zoektocht naar huisvesting héél erg moeilijk en stroef verloopt waardoor ze vaak noodgedwongen veel langer in het LOI blijven wonen. De materiele hulp (en dus ook de subsidie) kan blijven lopen tot vier maanden na erkenning. Daarna dienen we de plaatsen te schorsen waardoor we ook geen subsidies meer ontvangen. Vanuit de dienst kan men na deze periode autonoom beslissen om de andere toekenningen zoals leefgeld, kledinggeld, … stop te zetten of te laten doorlopen wetende dat er geen subsidies meer voorhanden zijn voor deze bezette plaats.
De werken zijn ondertussen zo goed als afgerond waardoor de praktische uitwerking van de noodwoning aan de orde is. Hierdoor staan we voor een aantal beleidskeuzes.
Vanuit de afdeling was het voorstel om de noodwoning in te zetten om daklozen op te vangen. Halveweg 131 heeft na deze renovatie ruimte voor 6 personen (één kamer extra). Onder daklozen verstaan wij enerzijds de daklozen die zich aanmelden bij de sociale dienst van het OCMW en anderzijds ook de LOI’ers wiens actieve zoektocht naar een woning zeer moeilijk verloopt en ze de termijn van de vier maanden ruim verstreken hebben. Het opzet is om de doorstroom uit het LOI op deze manier te vergemakkelijken zodat we minder plaatsen moeten schorsen in het LOI. We zouden wel steeds een aantal plaatsen structureel vrijhouden i.f.v. andere daklozen.
In de noodwoning willen we naar analogie van onze voorgaande transitwoning op de Heuvenstraat werken met een verblijfsovereenkomst waar er per nacht gefactureerd wordt. In deze verblijfsovereenkomst staan een aantal verplichtingen en verwachtingen opgesomd. Sowieso is een inschrijving bij WIL vereist. Bewoners moeten beschikken over een inkomen dat de doorstroom mogelijk maakt, dus minimaal een leefloon. In feite kan de noodwoning beschouwd worden als een springplank naar een stabielere huisvesting. Een verblijf in onze doorgangswoning is beperkt in duur. Afhankelijk van de omstandigheden kan een verblijf steeds verlengd worden. De doorstroom is immers erg afhankelijk van de private en/of sociale huurmarkt.
LOI’ers die dakloos worden zouden dus tijdelijk opgevangen worden in de noodwoning én een leefloon kunnen ontvangen waardoor ze ook verplicht worden via GPMI een aantal voorwaarden na te leven. Dit is een belangrijke tool i.k.v. activering.
Binnen de algemene sociale dienst zal er effectief een maatschappelijk werkster (An Hoydonckx) vrijgesteld worden om deze mensen actief te begeleiden. Zij neemt tevens de coördinatie van deze woning op zich. Op deze manier kan er intensief gezocht worden naar een stabielere huisvesting. Bij een akkoord vanuit het Vast Bureau, dient er intern nog gewerkt te worden aan een degelijk beleid zoals o.a. een huishoudelijk reglement en een verblijfsovereenkomst.
Het vast bureau gaat akkoord om Halveweg 131 op te zeggen als LOI-Woning en om te vormen tot een degelijke noodwoning. Het LOI van Zonhoven valt daardoor terug op 15 plaatsen LOI.